Kobi Israel houdt niet van de term fotograaf. “Ik wil niet pretentieus klinken, maar ik vind het onaangenaam om mezelf een ‘fotograaf’ te noemen”, zegt hij verlegen. “Het klinkt te technisch om mijn relatie met de camera te beschrijven. Ik gebruik de camera als een verlengstuk van mijn lichaam en mijn gevoel, zoals ik mijn ogen of handen gebruik. Wanneer ik ‘fotografeer’, dan voel ik, verken ik, fantaseer ik, ontdek ik, probeer ik te begrijpen…”

Dit moeten vermoeiende tijden zijn voor onze aarzelende ‘fotograaf’. Hij is pas drie maanden in Londen, maar als één van de stads snelst opkomende fotografen-talenten heeft hij al drie tentoonstellingen binnen, met een vierde gepland voor november. ‘The Metaphysical City’ loopt momenteel in Maison Bertaux. In augustus is er de AOP ‘Open Exhibition’ in Old Street.
Ondertussen ziet deze week zijn eerste boek ‘Kobi Israel Views’ het licht, samen met een begeleidende tentoonstelling in The Box.

De foto’s die getoond worden in de Covent Garden homo-kroeg zijn niet representatief voor Israels werk (hij schat homo-onderwerpen op ongeveer 20% van zijn werk), maar zij gaan er gegarandeerd goed in bij de plaatselijke bezoekers. Opgesteld tussen de homo-erotische aspiraties van Herb Ritts en de speelse kitsch van Pierre en Gilles, verschaffen Israels opvallende opnames van chagrijnige fruitverkopers en rokende Israëlische soldaten de perfecte achtergrond voor een nacht stappen met de Box-jongens.

En steeds is daar ook een intimiteit in deze foto’s, waarvan er veel voortkomen uit direct persoonlijke ervaringen. Geboren en getogen in Bat-Yam, een kleine stad ten zuiden van tel Aviv, was Israel 18 toen hij in dienst ging. (Israel is de naam waarmee hij is geboren. Om het nog wat extra verwarrend te maken: ‘Kobi’ is een verbastering van Jacob, de bijbelse naam die ook ‘Israel’ betekent).
Worstelend met de bewustwording dat hij homo was, deed hij mee aan de groepsprocessen in de barakken die normaal zijn onder mannen, alvorens ’s nachts weg te sluipen om zijn behoeften te bevredigen in bekende homo-gebieden, doodsbenauwd dat iemand hem zou zien.

“‘Achva’, of broederschap, is één van de meest gewaardeerde principes van het Israëlische leger”, legt hij uit, “En het grenst soms aan homo-erotisch. Israëlische mannen deinzen niet, zoals sommige mannen, terug voor affectie. Soldaten omhelzen en kussen. “Ik houd van je, broer”, is een normale begroeting. En soms moeten we een bed of een douche delen. Maar Achva gaat niet over seksuele oriëntatie, dus de macho, geheel mannelijke, omgeving van het leger kan opeens intimiderend en verwarrend zijn als je je seksualiteit aan het ontdekken bent, zoals ik.”

Israel kwam uit het leger toen hij 21 was. Hij ging samenwonen met zijn vriend en vertelde dat hij homo was tegen zijn oudere zus. Drie jaar later had hij eindelijk de moed om het tegen zijn ouders te vertellen. “Ik vertelde het tegen mijn jongste zusje, maar ze kon haar mond niet dichthouden en vertelde het tegen mijn moeder. Toen ik hoorde dat mijn moeder het al wist, besloot ik moedig te zijn en het haar zelf te vertellen. Ik herinner me hoe beschaamd ik was op dat moment. We zaten in een stil hoekje van een café en ik probeerde mezelf zo ver te krijgen om het haar te vertellen, en de ober keek me uitdagend aan en vroeg om mijn telefoonnummer.”

De foto’s in ‘Kobi Israel Views’ en de begeleidende tentoonstelling behandelen de conflicten die hij ervaarde in het opgroeien en in het verkennen van zijn seksualiteit in de traditionele Israëlische maatschappij. Voor sommige foto’s ging Israel zelfs terug naar Tel Aviv en naar plekken van sommige jeugdontmoetingen om het moment te hercreëren.

Maar deze beelden zijn in geen geval typerend voor zijn werk. Het grootste deel van zijn tijd is gewijd aan reisfotografie en stedelijke landschappen. Eigenlijk rook Israel voor het eerst aan de roem toen zijn verbluffende opname van de Karelsbrug in Praag werd voorgedragen voor de Time Out Travel Photography Award in 1997. Vorige maand nog was hij het onderwerp van een twee-pagina’s lang artikel in onze zusterpublicatie, Time Out Tel Aviv.

Iets in me zegt dat dit niet het laatste is dat we van hem zullen zien.

‘Kobi Israel Views’ wordt uitgegeven door Bruno Gmunder voor £ 12.95. Enkele afgeprijsde, gesigneerde exemplaren zijn verkrijgbaar bij The Box, waar de tentoonstelling nog loopt tot 31 juli. Zie plekken A-Z.

© Time Out Magazine, Paul Burston